Josef Kostner

Ladin
Deutsch
Italiano

Cun lizënza

Cun lizënza,
poss-n pa mo rujné gherdëina tlo da vo?
Savëis bën,
ntlëuta n `on-s mparà vel d`auter.
Ie ve priëss` bën bel
Sce fussais tan bon
y che pudëss` v` l dì per gherdëina.
Canche nëus ne son plu,
n`ëis plu drë de audì chësc rujné.
Savëis bën,
nëus son mo mpue da zacan,
scusëis bën,
Mo n valgun ani,
po sarà-l bën na fin.

Savon bën, che ne l audiëis gën.
Sanbën arëis bën rejon,
l sarà bën drët coche vo ulëis,
coche ëis for ulù.
Mpue de paziënza,
mo n valgun ani.

Śën ntant priëss-i bën bel
cun lizënza,
sce pudëss` mo ve dì chësc per gherdëina;
po unirà-l bën miec,
ëis-a bën rejon,
sciche l` ëis for abuda
—mo chisc trëi vedli, tlo bën,
i jëuni ve fesc pa bën al sënn —
avrëis bën mo mpue de paziënza,
cun lizënza!

Do cëina te cësadafuech

Do cëina te cësadafuech, tiebia,
sentei pra mëisa;
sëura nëus na lum cun n pëir da sessanta.
Chiet ie-l; mé l`ëura aud-n jan;
unitant n spëich che pëta te cianton de mëisa.
La fëna fesc scapins al mënder,
che s`la dorm bon saurì te stua.
Ie che scrije chësta trëi paroles da nìa,
da nìa y da puech,
da puech y da unidì,
zeche, che suzed dlonchj y unidì.

Mé l culëur cueciun dla mëisa che m`adorba
Y me stancia i uedli.
Me sfrëie n uedl y cële sul`ëura:
l ie la diesc;
y nsci pëns- n ncie de se n ji bel plan a durmì,
bon saurì o no,
nfin duman daduman...

DEUTSCH

Josef Kostner 1983

L'oma ladina

L`oma ladina
uel scri ite si mut
te Scuola elementare o Volksschule
de Ortisei – Urtijëi – St. Ulrich,
ma i ne sa sot a cie categurìa
che i dë`l scri ite:
sce ladin- italiano o ladin – deutsch
o italiano – ladin chësc pitl bambin
o deutsch – ladin o Deutschtirol
o Welschtirol o Südtirol
o Süddeutschland o Baiern
o Alpenvorland o Hinterland
o Alto Adige o Italia del Nord
o Ladin blòt o Deutsch o Italiano!

Po s l tol-ela bel rëit pra la man
Y se l porta inò a cësa per n ann!

Do cëina te cesadafuech

Do cëina te cësadafuech, tiebia,
sentei pra mëisa;
sëura nëus na lum cun n pëir da sessanta.
Chiet ie-l; mé l`ëura aud-n jan;
unitant n spëich che pëta te cianton de mëisa.
La fëna fesc scapins al mënder,
che s`la dorm bon saurì te stua.
Ie che scrije chësta trëi paroles da nìa,
da nìa y da puech,
da puech y da unidì,
zeche, che suzed dlonchj y unidì.

Mé l culëur cueciun dla mëisa che m`adorba
Y me stancia i uedli.
Me sfrëie n uedl y cële sul`ëura:
l ie la diesc;
y nsci pëns- n ncie de se n ji bel plan a durmì,
bon saurì o no,
nfin duman daduman…